Частыя пытанні пра зубную пасту

RDA — індэкс абразіўнасці: наколькі актыўна паста здымае налёт. Чым вышэйшы, тым эфектыўней яна прыбірае плямы, але тым асцярожней трэба быць з эмаллю.

Арыенціры: да 100 — бяспечна для штодзённага прымянення; 25–50 — для адчувальных зубоў і аголеных шыек; 120–140 — інтэнсіўнае адбельванне, толькі кароткім курсам.

Для дарослага — 1350–1500 ppm. Ніжэй за 1000 ppm пераканаўчага супрацькарыёзнага эфекту даследаванні не паказваюць. Для дзяцей дазіроўка залежыць ад узросту: ад «мазка» пасты з 500 ppm у 0–2 гады да дарослай канцэнтрацыі пасля 12 гадоў. Падрабязна — у артыкуле «Фтор: міфы і праўда».

Не. Пена — гэта праца ПАР (часцей за ўсё SLS), а не паказчык ачышчальнай здольнасці. Пасты на мяккіх ПАР (Poloxamer 188, какамідапрапілбетаін) пеняцца менш, але чысцяць не горш — і менш раздражняюць слізістую. Іх часта выбіраюць пры сухасці ў роце і схільнасці да афтознага стаматыту.

Пытанне пастаўлена няправільна: яны працуюць па-рознаму і дапаўняюць адно аднаго. Фтарыд умацоўвае эмаль хімічна і пацверджаны як сродак прафілактыкі карыесу; гідраксіапатыт фізічна запаўняе мікрадэфекты і канальцы. Найлепшы варыянт — паста, дзе ёсць абодва. Разбор — у артыкуле «Гідраксіапатыт і фтор».

Дзве хвіліны, двойчы на дзень. Вячэрняя чыстка важнейшая за ранішнюю: ноччу сліны выдзяляецца менш, і налёт працуе па эмалі без перашкод.

Важная дэталь: пасля чысткі не паласкайце рот вадой — проста сплюньце лішкі. Так фтарыд даўжэй застаецца на эмалі.

Пасты для штодзённага догляду чаргаваць не абавязкова. А вось пасты «курсавога» прызначэння — з высокім RDA або з антысептыкам — па вызначэнні не прызначаны для пастаяннага прымянення: пасля курсу вяртайцеся да прафілактычнай.

Частая рабочая схема пры некалькіх задачах: раніцай адна паста, увечары іншая — напрыклад, для адчувальных зубоў раніцай і для дзясен увечары.

Раз на 3 месяцы — або раней, калі шчацінкі разышліся ў бакі. Дэфармаванае шчацінне горш вычышчае налёт і траўмуе дзясну. Абавязкова мяняць шчотку пасля перанесенай інфекцыі.

Апаласквальнік не замяняе чыстку — ён яе дапаўняе, дабіраючыся туды, куды шчацінка не дастала. Найбольшы сэнс ён мае пры схільнасці да запалення дзясен, пры нашэнні брэкетаў і пратэзаў. Здаровым зубам пры добрай гігіене дастаткова пасты, ніткі або ёршыкаў.

Перш за ўсё — не пераставаць чысціць. Самая частая памылка: чалавек бачыць кроў, пачынае шкадаваць участак, налёт назапашваецца, запаленне расце.

Далей: змяніце шчотку на мяккую, падключыце пасту для дзясен курсам і — абавязкова — пакажыцеся стаматолагу. Крывацечнасць часта азначае наяўнасць зубнога каменю, які паста не здыме: патрэбна прафесійная гігіена. Калі дзясны крывавяць даўжэй за 2–3 тыдні, адкладваць візіт не варта.

Звычайна гэта гіперадчувальнасць з-за сцёртай эмалі або аголенага кораня. Што дапамагае: паста з нізкім RDA (25–50) і дэсенсібілізуючымі кампанентамі — солямі калію, гідраксіапатытам. Эфект назапашваецца за 2–4 тыдні рэгулярнай чысткі, а не з першага разу.

Чаго рабіць не варта: чысціць з націскам і браць адбельвальную пасту з высокім абразівам — гэта ўзмоцніць праблему. Калі боль рэзкі і працяглы — гэта можа быць карыес або расколіна, патрэбны ўрач.

Прыкладна ў 85 % выпадкаў крыніца знаходзіцца ў поласці рота: налёт на языку, запаленыя дзясны, карыёзныя поласці. Пачніце з чысткі языка скрабком і з агляду ў стаматолага.

Са складу пасты дапамагаюць злучэнні цынку — яны звязваюць лятучыя серністыя злучэнні, якія і даюць пах. Калі пасля лячэння зубоў і дзясен пах застаецца — варта праверыць ЛОР-органы і страўнікава-кішачны тракт.

Паста здымае налёт паверх эмалі — ад кавы, гарбаты, тытуню. Прыроднае адценне самой эмалі яна змяніць не можа: для гэтага патрэбныя працэдуры ў стаматолага.

Калі зубы «жаўтаватыя» ад прыроды — гэта норма, і вінаваты дэнцін, які прасвечвае скрозь эмаль. Здаровая эмаль наогул паўпразрыстая, ідэальна белы зуб — рэдкасць.

Да 12 гадоў — непажадана. Справа ў канцэнтрацыі фтарыду: дарослыя 1450–1500 ppm разлічаны на тое, што пасту сплёўваюць цалкам. Маленькія дзеці частку пасты праглынаюць, і да фарміравання пастаянных зубоў (прыкладна да 8 гадоў) лішак фтарыду можа адбіцца на эмалі.

Дзіцячыя пасты — не «тое ж самае, але з малюнкам»: у іх свая канцэнтрацыя пад узрост і мяккія ПАР. Узроставая лінейка — у дзіцячым раздзеле.

З з'яўленнем першага зуба — звычайна каля 6 месяцаў. Спачатку сіліконавым напальчнікам або мяккай шчотачкай, з пастай «на мазок». Малочныя зубы схільныя да карыесу нават мацней за пастаянныя: іх эмаль танчэйшая.

Дзіця здольнае вычысціць зубы самастойна прыкладна да 7–8 гадоў — да гэтага чыстку абавязкова павінен «дачысціць» дарослы.